ah’ların dipsiz kuyusuna uzattı elini,
niyetlenmişti zira,
çekip alayımda sileyim o derin yaraları,
kurtulayım pişmanlıklarımdan! …
yine bir ah’ı büyütüp beslediğini bilemedi işte,
bilemedi ve uzattı elini geçmişin dipsiz kuyusuna…
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta