Dikenli yolumu, katıp önüne
Bakmadım ömrümün, bitmez dününe
Hesabı bıraktım, mahşer gününe
Gülümü dalında, öpüpte gittim
Alnıma yazılmış, bu kara yazı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta