Dipsiz bir uçurum tepesi çekiyor canım
İştahım tenimi acıtan bir alışkanlıkla arzuluyor
Bir parça rüzgara tüm vucudumu
Saçlarımı, parmaklarımı.. yıkatıyorum
İştahım bir alkolik gibi
başım dönüyor hazzı istiyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta