Ağır bir harpten çıktım.
Çok kan kaybettim.
İnsanlara en acınası, en aciz yönlerimi gösterdim.
Şimdi onların yüzüne bakamıyorum utancımdan.
Ben artık düşünmek istemiyorum.
Düşündükçe batıyorum, kendimi hiçliğe çekiyorum.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta