Issız bir yerde dolanıyorum.
Hayat denen bu dar sokaklarda
Yüreğimin bile götüremeyeceği kadar uzaklara gidiyorum.
Büyük bir hızla koşmaya başlıyorum hiçbir zaman soluklanamadığım kadar yol alıyorum.
Tıpkı zamanın alıp götürdüğü yaşamlar gibiyim.
Sonsuz yalnızlığım sanki hç ayrılmamış gibi yanıbaşımda.
Sonra birden bu duygularla sokağımda buluyorum kendimi.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta