Dinlesen Şiiri - Mustafa Han

Ne olur birazcık gelde söz dinle,
Se bensiz hayatı sürdüremezsin,
Ben çile çekerken senin derdinle,
Herkesi peşimden güldüremessin.

Sefanı sür işte ben kahroluyorken,
Koynunda sen yılan gibi büyürken,
Affedip suçunu sana gelirken,
Ardına bakmadan sen gidemezsin,

Sen ne ekersen ek onu biçersin,
Bildiğin yol belli ordan geçersin,
Senbenim yolumu en son seçersin,
Çıkar yollarımı yok edemezsin.

Değer vermiyorsun adamdan sayıp,
Binlerce uğruna verdiğim kayıp,
Vicdanın sesine kulak tıkayıp,
Beni düşmanımla eş edemezsin.

Vakit varken daha dinle sözümü,
Sakınmam budaktan bir çift gözümü,
Sende biliyorsun elbet çözümü,
Sırf hayalinle beni yok edemezsin.

Hep böyle mi geçer gider sanırsın?
Sen beni herkesten iyi tanırsın,
İstersen her şeyi benden alırsın,
Sen beni gönlünde hiç edemezsin.

Namımız bellidir belirsiz değil,
Kötümüyüm sence? Hiç mi hiç değil,
Mert tanıyor alem namert mi? Değil,
Beni dostlarıma post edemezsin.