Sana diyorum gönül, dinle biraz bana bak!
Sen her dem onunlasın, lakin o senden uzak.
Gönül eğliyor belli, alaylı bakışından,
Hiç vicdanı sızlamaz, döktüğün gözyaşından.
Yetmez mi bunca kahır, uğruna bunca çile,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta