Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Düşündükçe derinleşen, düşündükçe sonsuz sevgiyle bağlandığımız yücelik
Dünyada ne yaratılmışsa düalisttir ( ikili-karşıtı olan ) yalnız onun
içindir mutlaklık ve tekillik... Hiç bir etkide kalmadan düşün ey insan,
Allah'a ulaşmak için vermiş aklını Yaratan.... Saygılarımla...
Şiirime gösterdiğiniz ilgi için çok teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta