Dinin ötesi Şiiri - İbrahim Halil Bağmancı

Bilimin adının bile yabancı durduğu küçük bir kasabada yaşıyorum. Burada soru sormak bir merak değil, bir risk olarak görülür. İnsanlar bilgiyi aramak yerine kabullenmeyi seçer; akıl, çoğu zaman hurafenin gölgesinde kalır. Din güçlüdür ama sorgulanmaz; doğruluğu tartışılmaz, anlamı üzerine düşünülmez. İnanç, özgürlükten çok bir sınır gibidir. Bu kasabada düşünmek sessiz yapılır. Yüksek sesle sorulan her soru, bir huzursuzluk doğurur. Bilime yönelen bakışlar şüpheyle karşılanır; farklı düşünen, farklı hisseden insan yalnızlaşır. Kelimelerimi bu yüzden çoğu zaman içimde taşırım. Yazmak, burada konuşamadıklarımın tek sığınağıdır. Şiirlerimde çatışma vardır: akılla kabullenme arasında, inançla sorgulama arasında. Yazdıklarım bir isyan değil; bir arayıştır. Çünkü insanın en temel hakkının düşünmek olduğuna inanıyorum. Bu kasabada düşünmek zor olsa da, ben kelimelerle nefes almaya devam ediyorum.