Efendisiydi ya rüzgarların;
Gösterdi Efendiliğini!
Dindirdim diye afeti,
Kesti dans etmeyi rüzgarlarla
Ve şimdi,
Estiğinde üşüyen yanlarım
Hasretiyle yanmakta
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Ve şimdi,
Estiğinde üşüyen yanlarım
Hasretiyle yanmakta
***************
Kutlarım, güzel dizeler.. Saygılar.
Mehmet Nacar
Efendileri bırak, esen rüzgara ver kendini.....
Bırak alev alev yansın üşüyen yanların
Bırak dibe vurdursun seni aşk
O aşkı sana bıraktı nasılsa...Sevgilerimle
Bırak rüzgar geçsin pencerenden
Saçının teline, teninin ateşine düşsün
Bahar öeltemi...
Rüzgarlar hoyrattır
Kırar koparmaz
Eser uçurmaz
sen mevsim ol yön ver rüzgara
sevgiler canım....
Not : Bu seriye ait şiir istemiyorum artık senden.. anlatabildim mi.... bahar gülüşüne gelsin önce... sonra bize....
Rüzgar yangını azdırır. Rüzgar durur yangın yavaşlar. Bir gün bir itfaiyeci gelir, yangın söner!
Sevgimle
Kırlangıçlar Tek eşlidir!
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta