1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Şimdi öfkeni dindirme zamanı.
Yatır onları koyu bir gölgeye,
“ biraz dinlenin”de..
özlediklerini düşün,
seni özleyenleri...
teninde yara açanları,
senin izini taşıyan tenleri düşün.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta