Durdu Meltemler Şiiri - Hamza Mamaş

Sensizlik...
Beni öyle bir yere itti ki.
Dindi huzuru muştulayan sabahın sesi.
Durdu meltemler.
Sustu nehir.
Kurudu gönlümde akan şelale.

Altı üstü bir insansın oysa.
Çok benzerin var.
Güzelliğin pul kadar.
Kaldığın tüm yüreklerde güvensizlik var.
Ne kıyam durulur sevdana,
Ne secde edilir aşkına.
Tek gerçek kaldı senden.
Kocaman bir angarya.

Kim bilir uzaktan seyretmeyi seviyorsundur.
Yaralayıp geçtiğin yürekleri.
Zilli eteklerin yeni sunumlar telaşındadır.
Kim bilir yeni yangınlar çıkarıp kalplerde.
Gülüyorsundur kurbanların haline.
Yaptığın zulüm.
Ettiğin ızdırap.
Masum kalır katleden, senin yanında.
Senden de azap varmış yüreğimin payında.

Yalan bir bahar geride kaldı.
Sustu şelaleler yüreğimde.
Söndü aşkın ateşi.
Koca bir enkaz kaldı geride.

Var mıdır senden dünyada çok.
Eskort amelli.
Mahalle temelli,
Dindar simgeli...
Ben çok uzak diyarlara bıraktım seni.

Sustu sahte aşkının zarar yalnızlığı.
Beni kör kuytu yerlere itti.
Dindi huzuru muştulayan sabahın sesi.
Dindi meltemler.
Sustu nehir.
Kurudu gönlümde akan şelaleler.
Senden geriye koca bir enkaz kaldı.