Mekânsızdır bazen kelimeler
Mekânsız olduğu gibi ruhsatsızdır da
Aranır kendi halinde
Duracağı yeri
Sığınacağı limanı
Mum Gibi
Gece
Mum olup etrafını aydınlatmalı
Mum gibi erimeli
Ardından aydınlık sabahlara uyanmalı
Sevdiğim gözlerinde ki hüzün sebepsizce
Yüreğinde bir sancı seviyorsun sessizce
Mehtapsız gecelere saklanmış ağlıyorsun
Hasret yollarının çıkmazında yürüyorsun
Sevdiğim öyle dalmış ki gözlerin uzaklara
Bir Tohum, Bir Ormandır
Nasıl hırçınlaşmış nasıl da azgınlaşmış dalgalar
Bir kaç balığa hasret gökyüzünde uçuşan martılar
Şu karşıki dağların başında dolu dizgin bulutlar
Kanat açmış süzülür denize doğru kartallar.
Yine bir mevsimin bitiminde
Eylül yağmurlarının ıslaklığında
Zamanın sen olmayan bir anında
Usul usul adımlıyorum
Tenha sokakları
İçimde bir umut
Ben Öğretmenim
Yüzlerce, binlerce, milyonlarca tohum
Ekmeliydik Anadolu'nun topraklarına
Sevgiyle, şefkatle, özenle yetiştirmeliydik
Geleceğin genç fidanlarını.
-
Nezihe Er
Tüm Yorumlarşiirlerini tesadüf eseri gördüm bir kısmını okudum çok güzel şiir yazdığını bilmiyordum bunları okumak bir harika yarın yine okurum hoşca kal.ablan seni çok seviyorum.