Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok az şair bu kadar içten,yalın bir o kadar da duygu yüklü yazabiliyor bence...şiir tadında şiir dediğimiz bu olmalı..insanın içini ısıtan bir o kadar da kalbinin ta içine girebilenve hatta anılara götüren duyguların toplamını hissettim bu gece..teşekkürler bu güzel şiirler için..