Ve artık çayıma bir şeker de senin için atıyorum
Uyanırken sabaha, kapıyorum gözlerimi
Ve senin için bir kez daha açıyorum
Kahvaltıda bir simit kendime
Bir simit de gidişine şahit güvercinlere ısmarlıyorum
Yüzümünse sağ yanını hiç yıkamıyorum
Ne vakit uyansam kabuslardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta