Gökyüzü gümüşten bir örs, dövüyor karanlığı sessizce,
Zeytin ağaçlarının kanında yürüyen o yeşil rüzgâr.
Toprak, çatlamış dudaklarıyla içiyor geceyi gizlice,
Burada ne bir saat işler, ne telaşlı bir takvim var.
Denizin ağır dili yalarken tuzu kurumuş kayaları,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta