Attılar gardaş dilsiz kuyuya beni,
Avazım çıktığı kadar bağırdım gardaş
Ama kimseler duymadı sesimi.
Günlerdir tutukludur dilim,
Dilsiz kuyuda ölürsem
Katilim yâre giden kalbimdir gardaş.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Herhalde.. o da böyle bir yere düşmüş olacak ki beni tek başıma ve sessiz bir yerde bıraktı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta