Gönlümü aydınlatan ay ışığı nihayet bulur
Kapanırsa baharım bildiğim güzel gözlerin
Karanlığın sessizliği yüreğime okunur
Duyulmasa meftunu olduğum dil-ârâ sesin
Yalnızlığıma bil ki en çok sensizlik dokunur
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta