Dilsiz Anılar Şiiri - Yorumlar

Şimdi hangi iklimin kucağında üşüyor, hangi yabancı rüzgârın sesinde uyutuyorsun o dilsiz anıları?
Ben ki; senin için cennetten kovulmayı göze almış bir iblisin sadakatiyle bekledim kapında.
Sen ise, kendi yarattığın o kutsal yalnızlığın içinde, beni bir günah gibi unuttun.
Oysa her gidiş, bir geri dönüşün intihar notudur aslında,
Ve her veda, yarım kalmış bir sevişmenin hıçkırığıdır boğazda.
​Bak, yine kararıyor gökyüzü…
Yine o dul melekler giyiniyor siyahlarını,