Sen kendi elinle verdiğin zehrin,
Şimdi dermanını dileyemezsin,
Ağrı'nın bitmeyen gecelerinde,
Neler çektiğimi ne bileceksin...
Bir dilim ekmeğe bir damla suya,
Hasret bırakan o eller utansın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel anılar..
tebrikler
Sanma ki dertliyim üzülüyorum
Doğru bildiğim yolda yürüyorum
Vatanıma borcumu ödüyorum
Aramıza giren yollar utansın...
vatan borcu ödemek en kutsal görev
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta