Bir dünyam vardı yok artık
Her sey şimdi boş gözümde
Acırım kendime yazık
Umutlarım söndü yüzümde.
Bitsin ne olur bu çile
Bülbülüm gelmiyor dile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evhamli beklentiler...kutlarim sizlerden siir okumak keyifli
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta