En çok yeşilin yakışa durduğu
toprağın renk verdiği gözlerin
Şavkı tene düşmüş güneşin
Elleri ateşi söndürür...barışa gün düşer dilin...diline iklimi yüreğinin
Ben şimdi hangi tufana nuh olurum....
Çatlamış sabırdan öte eyübün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta