Dilin söyleyip te açtığı yaradan

Beni böyle mi biliyordun ey dost?
Halbuki seni bağrıma basmıştım
Bağrımdayken hançer sapladın
Hançer yarası daha iyi değil mi?
Dilin söyleyip te açtığı yaradan

Her söz herkese söylenir mi
Yiğitle namerd ayırt edilmez mi
Namerd anlamaz da alınmaz da
Yiğitler ölmez mi sandın ey dost
Dilin söyleyipte açtığı yaradan

İpe un sereni duydum anladım da
Durumu olmayıp açıklama yapanı da
Dostu düşmanı bileni de bildim
Ama olmayanla suçlanıp kahroldum
Dilin söyleyipte açtığı yaradan

Herkesten duyduğumu umursamam
Her söylenilen de kolayca zoruma gitmez
Ama can bildiğimden tanımsız sözlerle
Uykularım kaçtı kendimle dövüştüm
Dilin söyleyipte açtığı yaradan

Aynaya defalarca bakıp hatalarımı aradım
Geçmişimi şimdimi geleceğimi sorguladım
Kabahat bulamadım samimiyetimde
Yine de sevgi ve burukluk arasında daldım
Dilin söyleyipte açtığı yaradan

Dostum dostluğunu esirgemekle korkuttu
Beni silinebilecek bir yaz boz sandı
Bir de bana neler yakıştırdı umursuzca
Silse de silmese de yüreğimde sancı var
Dilin söyleyipte açtığı yaradan