İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
yüreğine sağlık,,tebriklerrrrr
Dilime cezalar verdim
Aşkın değerini düşürdü diye
Bir değer bilmezden kendime geldim
Aşk baş tâcı, düşmez yere...
..yüreğinize sağlık İbrahim bey,yine çok güzel bir şiirinizi paylaşmışsınız ... güçlü kaleminiz hiç susmasın ... :)
Yakamozlara sesleniyorum…
Gün, bugünde güneşi alıp gidecek, biliyorum ama
Selamım var benim, diyeceğim ne olsun bunun yanında
Eğer yoksan bulutta, yağmurda, neşede, gözyaşında
Sabahta bir, akşamda
Yürüyüp gidecek bir yer yok deseydin
Derdim ki, hangi gölgeliğe otursam, bir başka resmin
Yoksa sadece bakmadığın tarafta diye mi gözlerim
Toplayıp gideceksen bulutları, değil ki benim
Yakamozlara neler yazsam kırılır sesin
Aşkı, sessizce aydan işiterek geçti günlerim
Ya, bir yerden bir yere yürü ki güneş görünsün
Yada, bir şey söyle ey güneş, ısınsın görünmeyen kalbim…
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta