Kim demiş ki, dilin kemiği yok diye!
Bizimki kanlı canlı, dikenli, budaklı, çatallı.
Sapı yok, tutsan tutulmaz, yutsan, yutulmaz.
Yalamayı bilmez, yalasa da ısırgan otu gibidir;
Kabartır, boza pişirir, değdiği yer hayır etmez.
Kaynanadili gibidir, batar dikenleri rahat vermez.
Arı iğnesi gibidir, akıtır zehrini iflah etmez.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta