Külfü alem bu candan ziyade payidar,
Sen gökyüzünü kalbe taşıyan,
Sen ki taşıyan gökyüzünü;
Sırtı nasır tutmuş kadın evren sana dar,
Aşk'a adını veren bu sensin,
Dar nehirler bir de şehir köşede, ıssız ve soğuk,
Sen gelip sarıl kadın, bir de bak;
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta