Şirinâ! Ferehnâk kıl şu fakîr bendeni,
Dağ-ı dilini yıkayım, olayım Ferhâd,
Gönül kuşuyla uçurayım kalbime seni,
Edesin bu şeydânı bir tebessümünle şâd.
Gözlerim değil kalbim kan ağlıyorken,
Karlar düşmüş serime karalar bağlıyorken,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta