Şirinâ! Ferehnâk kıl şu fakîr bendeni,
Dağ-ı dilini yıkayım, olayım Ferhâd,
Gönül kuşuyla uçurayım kalbime seni,
Edesin bu şeydânı bir tebessümünle şâd.
Gözlerim değil kalbim kan ağlıyorken,
Karlar düşmüş serime karalar bağlıyorken,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta