Yalnızım, bütün aşklar, güzellikler, senden kalanlarla.
-En uzak olan, kendimle en yakın sen arasında birikiyor aşka mecralarım.
Mücrimlerimi deliyor müzminlerim. Gittiğin uzakta hasreti uzamış hayallerim var. Düştüm seninle düşler kurduğumuz kurulu özlemlerin seyrine.
-Son gülüşün, son bir rüyanın ortasında beni ağlatıyordu.
Vurdumduymazlarım duyuyor sağır sultan kaldığım kalakalışlarında.
-Suçüstü yakalanıyorum seni sevdiğim için. Gözlerimden akıyor aşkına pınarlarım.
Bu susuzluğun isimsizliğini yazıyorum aşk yüzünden dalgalanan algılara.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta