İçimde yangın var söndüremiyorum.
Vicdanım, su serper nefsim körükler.
Bu ben miyim? Yarab tanıyamıyorum.
Gözyaşlarım, nedamete sürükler.
İşe yaramaz halimden utanıyorum.
İlmek, ilmek örülmüş kötülükler.
Bir türlü bunları kovamıyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




ŞİİRLERİNİZ ÇOK ÇOK GÜZEL YANİ KISACASI HER BİRİ BİRİNDEN GÜZEL VE ANLAM YÜKLÜ SİZİ TEBRİK EDİYORUM VE SAYFAMA BİR GÖZ ATARSANIZ EGER MEMNUN OLURUM SAYGILAR TAM PUAN
İçimde yangın var söndüremiyorum
Vicdanım,su serper nefsim körükler
Bu benmiyim? Yarap tanıyamıyorum
Gözyaşlarım,nedamete sürükler
İşe yaramaz insanlığımdan utanıyorum
İlmek,ilmek örülmüş kötülükler
Bir türlü bunları kovamıyorum
Ruhuma yerleşmiş kocaman kirler
Yıkıyor,ama silemiyorum
güzel bir şiir. 10 puan+ antolojime kayıt ettim. teşekkürler. elleriniz dert görmesin. selamlarımı sunarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta