Uçup gitmek ister gönlüm bazen çok uzaklara.
Ne çaresizlik ki kırıp da gidemez zincirlerini bir milim bile ileri.
Tutsaklıktır bu en kötü haliyle
Anahtarı sendeyken bile bir kapıyı çalmak
Yoksul kimsesiz bir dilenci gibi
Bir yudum mutluluk için mi bu kadar dilenmeli?
Arzuların bedelini bu kadar ağır mı ödenmeli?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta