Yalnızlığın loş ışığında yürüyorum bir başıma
Yanmasın diye kalbim avuçlarımda
İnsanlığımı yanan çöp konteynırına bıraktım
Artık hükümsüz kalan acıları en içtenliğimle hissediyorum
Ağlıyorum..
Yağmur damlaları eşlik ediyor ağlayan serenadıma
Bacalardan çıkan dumanlar eşlik ediyor yok oluşuma
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta