Dar sokaklar, kalabalık caddeler ve köprü başları
Mekanlarımdır benim, mendil açtığım….
Üstümde biraz yırtık, çoğu yamalı elbiseyle
Babaannemin çeyizinden kalma bir mendille
Toz, toprak içinde saçlarım ve kir pas içinde elim yüzüm
Dilenciliğin kanununda bunlar var
Uyulmasa yasasına dilenmenin olmaz ekmek o vakit…
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta