Dar sokaklar, kalabalık caddeler ve köprü başları
Mekanlarımdır benim, mendil açtığım….
Üstümde biraz yırtık, çoğu yamalı elbiseyle
Babaannemin çeyizinden kalma bir mendille
Toz, toprak içinde saçlarım ve kir pas içinde elim yüzüm
Dilenciliğin kanununda bunlar var
Uyulmasa yasasına dilenmenin olmaz ekmek o vakit…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta