Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Gözyaşına bulanmış da, sırılsıklam birkaç mendil,
Loş ışığı titreyerek hüzün veren kör bir kandil...
Boynu bükük birkaç dostla, yalnız bunlar geri kalan,
Bir de, hüznü terennümle yâd eyleyen dertli bir dil...
Nimet hanım,
Şiirdeki karamsar tabloyu, şahsınızla özleştirmediğim için, şiirin havasıyla içime düşüveren bu dörtlüğü de, yine şahsınızla ilişkilendirmeksizin buraya aldım.
Hoş görmeniz ümidiyle...
Hem güzel şiiri, hem sizi gönülden kutlarım,
saygımla, sevgimle ve daha iyimser, daha umut dolu şiirlerinizde buluşmak ümidiyle,
Ünal Beşkese
çok kararlı bir şiir kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta