Hayata sunacağım dileklerin sonu gelmediği gibi,
hayat bu dileklerin içine kendini katarak,
hep acının son bakışını yaşatır bize...
Ya hayat dileklerin bedelini ödetir ya da biz hayattan hep ödenmesi gerekli olan dilekleri isteriz.
O yüzdendir ki dileklerimi kapalı sandık içine hapsedip;
sadece onları izliyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta