Gözyaşlarım gönlüme düştü, pişmanım.
Bilmem yetişir mi bu çölde huzur?
Bir ümit ile durmaz ağlarım.
Affa muhtacım, her yerim kusur.
Nefse itimat ettim tövbeler arasında.
Yinelenmiş tövbeyi her defasında bozdum.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta