Mabut yapmış bir akılsız, bildiğiniz delik taşı,
İlim bilmez avam kısmı, demiş ona; ”dilek taşı(!)
Laf anlamaz, dert dinlemez altı üstü kaya işte,
Ondan medet uman bönler, vurur taşa bir gün başı!
Çaput bağlar kimi dala, ondan umar emelini(!)
Say’i yoktur sonuç için, tanzim etmez amelini!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta