Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ah, ne kadar güzel bir yürekten dökülmüş mısralar…Temennilerinize ve şiirsel emeğinize binlerce teşekkürler…Saygılar.
En derin acıyı sezen irfanı,
Vuslat özlemiyle közlenen canı,
İzinde yol alan seven insanı,
Nasıl görmez gözün, sen anlat bana
Değerli yorumunuza binlerce teşekkür benden olsun efendim...
EVİN...
Çok teşekkür ederim:)
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta