Seven gönülleri hep met eylersin
Kibirli yüzleri rezil eylersin
Yakarak kibrimi gömeyim yere
Bulayım aşkını çıkıp sefere
Mutluluk Sende’dir, Sana muhtacım
Beni bana koyma daim Allâh’ım
Nefis yoğrulmadan kara toprakla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta