Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
bir kuş incecik makamında öterse sabah sabah,
yalnızlığımıza ortaktır,ama rüyanın neresinden dönsen gerçektir!
evet tam o sırada çalınan bir kapıdır,hayat...ve bir rüyadan uyandırılırsın haince...tbr..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta