aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Şiirinizi kutlar başarılar dilerim....Mehmet Karlı
İstanbulu bizdeğil,istanbul bizi aldı. O dağların soylusu küheylan yolda kaldı. Beton duvarda hapis, yayalam yürekte kaldı, değil biz istanbulu istanbul bizi aldı. Akrabalar el olmuş gözlenen yol yel olmuş. İstanbul bizi aldı insanlık yolda kaldı. Cenneti soldurmuşlar betonla doldurmuşlar. İstanbul mahzendeki küflü tabloda kaldı. İnsanların içi boş kim içlerini çaldı? Fatihin sevgilisi sanattan geri kaldı. Beyinleri çıkarıb samanla doldupmuşlar. Yüreklerden sevdayı manukyanlarmı çaldı. Bizi bizden calanlar ruhumuzuda caldı. Boğazın hatırası truvalarda kaldı. Çağlara ufuk açan çağ gerisinde kaldı. İstanbul truvada bizede varoş kaldı. Mehteranın haşmeti imdi gölgede kaldı. Fatihe fatihayı bethhovndan devlet çaldı. Şaiirin yüreğinde gerçek istanbul kaldı. Yinede umutvarız yeni güne az kaldı. Eşek meydanda kişner,atlara fayton kaldı. Bizede gemileri gökten yürütmek kaldı. Çağların anahtarı miras dedemden kaldı. Pusatımı kuşandım bir tek besmelem kaldı. Necati Gedikoğlu.. '
Rumuz: ercan_urcar
İstanbulu bizdeğil,istanbul bizi aldı. O dağların soylusu küheylan yolda kaldı. Beton duvarda hapis, yayalam yürekte kaldı, değil biz istanbulu istanbul bizi aldı. Akrabalar el olmuş gözlenen yol yel olmuş. İstanbul bizi aldı insanlık yolda kaldı. Cenneti soldurmuşlar betonla doldurmuşlar. İstanbul mahzendeki küflü tabloda kaldı. İnsanların içi boş kim içlerini çaldı? Fatihin sevgilisi sanattan geri kaldı. Beyinleri çıkarıb samanla doldupmuşlar. Yüreklerden sevdayı manukyanlarmı çaldı. Bizi bizden calanlar ruhumuzuda caldı. Boğazın hatırası truvalarda kaldı. Çağlara ufuk açan çağ gerisinde kaldı. İstanbul truvada bizede varoş kaldı. Mehteranın haşmeti imdi gölgede kaldı. Fatihe fatihayı bethhovndan devlet çaldı. Şaiirin yüreğinde gerçek istanbul kaldı. Yinede umutvarız yeni güne az kaldı. Eşek meydanda kişner,atlara fayton kaldı. Bizede gemileri gökten yürütmek kaldı. Çağların anahtarı miras dedemden kaldı. Pusatımı kuşandım bir tek besmelem kaldı. Necati Gedikoğlu.. '
Rumuz: ercan_urcar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta