bir ırmak gibi çağlamak,
bir göl gibi durulmak isterdim fırtınadan sonra.
Ki durulduğum yerlerde bulayım gülüşleri.
bir ağaç olup durmak isterdim olduğum yerde yıllarca,
Ki; bir nebze daha yararlı olayım doğay,
insanlığa.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bencede doğru diyorsun güzel bir anlatımm
güzel bir anlatım...tebrikler....
tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta