Artık ayrılıkları yazmayayım
Vuslat türküleri söyleyeyim
Ne sana hasret olup çatlayayım kurumuş topraklar gibi
Ne de
Issız köşelerde ağlayayım.
Artık gecelerimi gözlerin doldursun
Karanlığın karanlık gözleri gitsin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
