10 05 1999 diyarbakir çınar
Gece çöktüğü zaman bilin ki kalem saatimdir
Ayın penceremin önünden taşındığı zaman
Yıldızların yavaş yavaş gizlendiği
Bulutların ardına saklandıkları zaman
İşte o zaman kalem vaktimdir
Mürekkebin dolup tasmak istediği vakittir.
Kendisine beyaz bir zemin arayan kalemim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta