hani gün batınca üşür ya çiçekler
kıvranırda yorgun deniz sabahı bekler
bakışın aşkın enkazı, ahşap evli istanbul düşler
her asra bahar getirir sendeki bu dilber gülüşler.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta