Üretimin olmadığı toplumlarda dil yaşamını uzun sürdüremez.
Üretim, dili nasıl yaşatır?
Dünya ve yaşam sürekli değişir.
Her çağın fırsatları ve sorunları farklıdır.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Ne sanıyorduk,
İstenen, amaçlanan "proje" bu değil mi zaten,
"Türk'ü ortadan kaldıramıyorsan kültürünü bitir, diliyle bağını kes
Yarınla dünü ayır birbirinden, unuttur atasını, tarihini, örfünü, töresini!"
BU "sessiz işgal" değil de ne şimdi!
Bir ülke nüfusunun beşte biri yabancıyı nasıl taşır sırtında!
Üstelik "İLKEL, ÜLKESİNE İHANET EDEN, ÇAPULCU TAYFASI" iken, içeri girenler!
Dil,
Bizi birbirimize bağlayan en büyük güçtür!
Var olmanın, ulus olmanın, öyle kalmanın ilk koşuludur!
Asla masum değil, olanlar!
Bilinçli bir proje!
Tebrikler Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta