Ellerim nasırlaşmış senin izlerini yazıyordu tenimde
senden başka bu göz kör bakar başka göze
su içerken sarhoş olurdu seni içip içip yazarken bu ellerim
yokluğunu ellerime bırakınca gönlümün menzilinden vurulurum.
Derman bulmaz maziye dönüşen içimdeki bu sevgin
şiirlerimin nağmelerinde içim buruk seni sensiz hüzünle yaşarken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta