Yüreği, asırlarca sürülmüş bir tarla,
Bedeni, işgencelerle yağmalanmış bir hayvan misali...
Çürümeye yüz tutmuş,
Yaşı geçmiş insanlardanım.
Binlerce yılın yükü var benliğimde.
Evrende hiçbir iz bırakamamış da olabilirim.
Kokum kaybolur, ismim silinir belki,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta