dikili taşlar var önümde
gölgesinde binbir hayatlar
demiryolları attın kalbime
üstünde durmak bilmeyen vagonlar
temeli demirlerden örülü bi ağ
treni kaybolmuş vagonlar
ruhları kaybolmuş bedenler
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta